سامانه مدیریت نشریات علمی دانشگاه صنعتی شاهرود

عزیزی, بهزاد, فاضل بخششی, محمود, خلیفه سلطانی, مرضیه. (1403). ارتباط مدیریت منابع انسانی سبز با پایداری سازمانی کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان سیستان و بلوچستان با نقش میانجی فرهنگ سازمانی سبز. , 11(2), 231-251. doi: 10.22044/shm.2024.14132.2618
بهزاد عزیزی; محمود فاضل بخششی; مرضیه خلیفه سلطانی. "ارتباط مدیریت منابع انسانی سبز با پایداری سازمانی کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان سیستان و بلوچستان با نقش میانجی فرهنگ سازمانی سبز". , 11, 2, 1403, 231-251. doi: 10.22044/shm.2024.14132.2618
عزیزی, بهزاد, فاضل بخششی, محمود, خلیفه سلطانی, مرضیه. (1403). 'ارتباط مدیریت منابع انسانی سبز با پایداری سازمانی کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان سیستان و بلوچستان با نقش میانجی فرهنگ سازمانی سبز', , 11(2), pp. 231-251. doi: 10.22044/shm.2024.14132.2618
عزیزی, بهزاد, فاضل بخششی, محمود, خلیفه سلطانی, مرضیه. ارتباط مدیریت منابع انسانی سبز با پایداری سازمانی کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان سیستان و بلوچستان با نقش میانجی فرهنگ سازمانی سبز. , 1403; 11(2): 231-251. doi: 10.22044/shm.2024.14132.2618

ارتباط مدیریت منابع انسانی سبز با پایداری سازمانی کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان سیستان و بلوچستان با نقش میانجی فرهنگ سازمانی سبز

مدیریت منابع انسانی در ورزش
دوره 11، شماره 2، تیر 1403، صفحه 231-251    اصل مقاله (1.18 M)
نوع مقاله: پژوهشی کاربردی
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22044/shm.2024.14132.2618
نویسندگان
بهزاد عزیزی1؛ محمود فاضل بخششی2؛ مرضیه خلیفه سلطانی* 2
1دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
2استادیار مدیریت ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط مدیریت منابع انسانی سبز با پایداری سازمانی کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان سیستان و بلوچستان با نقش میانجی فرهنگ سازمانی سبز انجام شده است.
روش‌شناسی: روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نوع توصیفی - همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان سیستان و بلوچستان به تعداد 255 نفر بودند و روش نمونه‌گیری آماری به صورت کل شمار بود و به همین تعداد پرسشنامه در بین نمونه آماری توزیع گردید، که پس از توزیع پرسشنامه‌ها تعداد 223 پرسشنامه‌ عودت داده شد. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های استاندارد فرهنگ سازمانی سبز وانگ (2019)، مدیریت منابع انسانی سبز زید و همکاران (2018) و پایداری سازمانی یانگ و همکاران (2019) استفاده شد. میزان روایی صوری و محتوایی با استفاده از نظرات متخصصین مدیریت ورزشی تایید گردید و پایایی کلی پرسشنامه‌ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ محاسبه شد. جهت تحلیل داده‌ها از روش مدل­سازی معادلات ‌ساختاری استفاده گردید.
یافته‌ها: تحلیل­های مدل­سازی معادلات ساختاری، برازندگی الگوی پیشنهادی را تایید کرد. نتایج حاکی از اثرات مثبت و مستقیم مدیریت منابع انسانی سبز و فرهنگ سازمانی سبز بر پایداری سازمانی بود. یافته دیگر پژوهش نشان داد که مدیریت منابع انسانی سبز بر فرهنگ سازمانی سبز اثر مثبت و معنی‌دار دارد؛ همچنین اثر مثبت و غیرمستقیم مدیریت منابع انسانی سبز از طریق نقش واسطه‌ای فرهنگ سازمانی سبز بر پایداری سازمانی نشان داده شد.
نتیجه‌­گیری: توجه به منابع انسانی سبز با تکیه بر فرهنگ سازمانی سبز یکی از روش‌های تضمین توسعه پایدار سازمان‌های ورزشی است.
کلیدواژه‌ها
رفتار سبز؛ مدیریت عملکرد سبز؛ فرهنگ سازمانی سبز؛ پایداری محیط زیست؛ توسعه پایدار
مراجع
  1. Emmanuel A A, Dato Mansor Z, Mohd Rasdi R B, Abdullah A R. Conceptual Viewpoint on the Needs for Creating Green Human Resource Management Practices Awareness of Hotel Industry in Nigeria; Issues and Challenges. International Journal of Management. 2020; 11 (4):295-304, https://ssrn.com/abstract=3600896
  2. Rawashdeh AM. The impact of green human resource management on organizational environmental performance in Jordanian health service organizations. Management Science Letters. 2018; 8(10):1049-1058. DOI:5267/j.msl.2018.7.006
  3. Rahman M, Wahab SA, Latiff A S A. Definitions and Concepts of Organizational Sustainability: A Literature Analysis. Society & Sustainability. 2022;4 (2): 21-32. DOI:38157/ss.v4i2.496
  4. Adomako S, Amankwah-Amoah J, Danso A, Dankwah GO. Chief executive officers’ sustainability orientation and firm environmental performance: Networking and resource contingencies. Business Strategy and the Environment. 2021; 30(4) :2184–2193. DOI:1002/bse.2742
  5. Rashid S A. Investigating The role of green psychological empowerment of employees in Strengthen organizational sustainability. Journal for Administrative and Economic Sciences. 2022; 24(4) :2312-9883
  6. Millington RC, Darnell S. Sport, Development and Environmental Sustainability. by Routledge. 2020:1-214 DOI:4324/9781351128629
  7. Triantafyllidis S, Mallen C. Sport and Sustainable Development. Routledge. 2022;1-259 ISBN: 978-0-367-65334-7 (hbk), DOI: 10.4324/9781003128953
  8. Ahmad S. Green human resource management: Policies and practices. Cogent Business & Management. 2015; 2(1), 1030817. DOI: 10.1080/23311975.2015.1030817
  9. Schuler R, E Jackson S. Human resource management and organizational effectiveness: yesterday and today. Journal of Organizational Effectiveness: People and Performance. 2014; 1(1): 35-55. DOI:1108/JOEPP-01-2014-0003
  10. Uslu F, Keles A, Aytekin A, Yayla O, Keles H, Ergun GS, Tarinc A. Effect of Green Human Resource Management on Green Psychological Climate and Environmental Green Behavior of Hotel Employees: The Moderator Roles of Environmental Sensitivity and Altruism. Journal of 2023; 15(7):1-22. https://doi.org/10.3390/ su15076017
  11. Nejati M, Rabiei S, Jabbour CJC. Envisioning the Invisible: Understanding the Synergy between Green Human Resource Management and Green Supply Chain Management in Manufacturing Firms in Iran in Light of the Moderating Effect of Employees’ Resistance to Change. Journal of Cleaner Production. 2017; 1(1): 163–172. DOI:1016/j.jclepro.2017.08.213.
  12. Singh SK, Giudice MD, Chierici R, Graziano D. Green innovation and environmental performance: The role of green transformational leadership and green human resource management. Technological Forecasting and Social Change.2020;150(2):1-12. https://doi.org/10.1016/j.techfore.2019.119762
  13. Pourhasan S, Safania A M, Amirtash A M, Nik Bakhsh R. Designing a green management model for sports facilities in Iran. Sports Management Studies. 2022; 14(74):163-188. [In Persian]
  14. Gurlek M, Tuna M. Reinforcing competitive advantage through green organizational culture and green innovation. The Service Industries Journal. 2018; 38(7):467–491. https://doi.org/10.1080/02642069.2017.1402889
  15. Aggarwal P, Agarwala T. Green Organizational Culture: An Exploration of Dimensions. Global Business Review. 2021;15(7): 1 –24, DOI: 10.1177/09721509211049890
  16. Tang G, Chen Y, Jiang Y, Paille P, Jiang J. Green Human Resource Management Practices: Scale Development and Validity. Asia Pacific Journal Human Resources. 2018; 56(1) :31–55. DOI:1111/1744-7941.12147
  17. Abdeen TH, Ahmed NH. Perceived Financial Sustainability ofTourism Enterprises: Do Green Human Resource Management Practices Matter. J Tour Hosp Manag. 2019; 7(1) :173–185.
  18. Fatoki O. Green organizational culture And Environmental Performance: The role of green innovation. Journal of Legal, Ethical and Regulatory Issues. 2021; 24(6):1-9.
  19. Liu X, Lin K. Green organizational culture, corporate social responsibility implementation, and food safety. Frontiers in Psychology. 2020; 11(21) :1-7. doi: 10.3389/fpsyg.2020.585435
  20. Harris LC, Crane A. The greening of organizational culture: management views on the depth, degree, and diffusion change. Journal of Organizational Change Management. 2002; 15(3): 214-34. DOI:1108/09534810210429273
  21. Norton TA, Zacher H, Ashkanasy N M. Environmental organizational culture and climate. In book: The psychology of green organizations. Publisher: Oxford University Press. 2015; 322-348. DOI:1093/acprof: oso/9780199997480.003.0014
  22. Kucukoglu M T, Pınar R I. Go Green at Work: Environmental Organizational Culture. Modern Environmental Science and Engineering. 2015; 1(2) :79-88. DOI:15341/mese (2333-2581)/02.01.2015/004
  23. Afum E, Agyabeng-Mensah Y, Owusu J A. Translating environmental management practices into improved environmental performance via green organizational culture: Insights from Ghanian manufacturing SMEs. Journal of Supply Chain Management System. 2020; 9(1): 31–49. http://publishingindia.com/jscms/
  24. Paille p, valeau p, Renwick DW. Leveraging green human resource practices to achieve environmental sustainability. Journal of Cleaner Production. 2020; 260(2) :1-22. DOI:1016/j.jclepro.2020.121137
  25. Tahir R, Razzaq Athar M, Faisal F, Nissa Shahani N, Solangi B, Green Organizational Culture: A Review of Literature and Future Research Agenda. Annals of Contemporary Developments in Management & HR (ACDMHR). 2019; 1(1) :23-38. DOI: 10.33166/ACDMHR.2019.01.004
  26. Khammadee P, Ninaroon P. The effects of green human resource management, green organizational culture, and green service innovation on environmental performance. Journal of Positive School Psychology. 2022; 6(3): 9741–9747. https://www.researchgate.net/publication/361108247
  27. Amir Hosseini S E, Godarzi S, Kiyani M, Asgari R. Analyzing the role of social and cultural issues in the development of the use of green energy in sports venues (a mixed exploratory study with a meta-composite method), Sports Management Studies. 2021; 13(68):301-334. https://doi.org/10.22089/smrj.2020.8941.3040. [In Persian]
  28. Sephvand R, Saedi A, Momeni Fard M. Designing a green human resource management model in sports organizations using an interpretive structural modeling approach. Journal of Human Resource Management in Sports. 2018; 6(1):17-34. https://doi.org/10.22044/shm.2019.6722.1696. [In Persian]
  29. Habibi A, Kolahi B. (2016). Structural Equation Modeling, Jihad University Publications. [In Persian]
  30. Chinmulgund A, Tapas P. Study of HRM practices and organizational culture. International journal of modern agriculture. 2021; 10(2) :707-714. https://www.modern-journals.com/index.php/ijma/article/view/785
  31. Jabbour C J C, De Sousa Jabbour A B L. Green human resource management and green supply chain management: Linking two emerging agendas. Journal of Cleaner Production. 2016; 24(3) :34–65. DOI:1016/j.jclepro.2015.01.052.
  32. Chen Y S. Green organizational identity: Sources and consequences. Management Decision. 2011; 49(3) :384– 404. https://doi.org/10.1108/00251741111120761
  33. Sepahvand R, Nazarpouri A H, Sepahvand M, Arefnezhad M. The Effect of Green Human Resource Management Measures on Green Innovation Through the Mediating Role of Green Organizational Culture: A Case Study of Managers and Experts of Small Waste Processing Companies. Organizational Culture Management. 2022; 20(1):71–100. [Persian]. 22059/JOMC.2020.292975.1007939
  34. Faezah J N, Yusliza M Y, Azlina Y N, Saputra J, Zulkifli W K W. Developing a Conceptual Model to Implement the Employee Ecological Behavior in Organisations. Journal Environtal Managment Tourism. 2022; 13(3) :746–755. https://doi.org/10.14505/jemt.v13.3(59).14
  35. Mousa S K, Othman M. The Impact of Green Human Resource Management Practices on Sustainable Performance in Healthcare Organisations: A Conceptual Framework. Journal of Cleaner Production. 2020; 24(3) :74–95.DOI: https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2019.118595
  36. Jabbour J C C. How green are HRM practices, organizational culture, learning, and teamwork? A Brazilian study. Industrial and Commercial Training. 2011; 43(2):98-105. DOI:1108/00197851111108926
  37. Sarkis J, Gonzalez Torre P, Adenso Diaz B. Stakeholder pressure and the adoption of environmental practices: The mediating effect of training. Journal of Operations Management. 2010; 28(2):163-176. DOI:1016/j.jom.2009.10.001
  38. Jackson S E, Renwick D W, Jabbour C J, Muller Camen M. State-of-the-art and future directions for green human resource management: Introduction to the special issue. German Journal of Human Resource Management. 2011; 25(2);99-116. DOI:2307/23279428
  39. Garcia-Machado J J, Martinez-Avila M. Environmental performance and green culture: The mediating effect of green innovation. An application to the automotive industry. Journal of Sustainability. 2019; 11(18) :24-64. https://doi.org/10.3390/su11184874
  40. Subramanian N, Roscoe S, Jabbour C J, Chong T. Green human resource management and the enablers of green organizational culture: Enhancing a firm’s environmental performance for sustainable development. Business Strategy and the Environment. 2019; 28(5) :737–749. DOI:1002/bse.2277
  41. Al Swidia A K, Gelaidana H M, Saleh R M. The joint impact of green human resource management, leadership and organizational culture on employees’ green behaviour and organisational environmental performance. Journal of Cleaner Production. 2021; 27(1); 222–231.128112, https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2021.128112
  42. Chen S., Lin Sh, Lin C. Y, Hung S. T., Chang C. W, Huang C. W. Improving green product development performance from green vision and organizational culture perspectives. Corporate Social Responsibel Environtal Management. 2020; 27(1); 222–231. DOI:1002/csr.1794
  43. Yang Z, Sun J, Zhang Y, Wang Y. Green, Green, it is Green: A Triad Model of Technology, Culture, and Innovation for Corporate. Journal of Sustainability. 2017; 9(1); 1-23. https://doi.org/10.3390/su9081369
  44. Wang, C.H. (2019). How organizational green culture influences green performance and competitive advantage: The mediating role of green innovation. Journal of Manufacturing Technology Management, 30(4), 666-683. DOI:1108/JMTM-09-2018-0314
آمار
تعداد مشاهده مقاله: 3,684
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,491